“Je ziet ze wel eens over het ijs gaan. Van die kleintjes met botjes onder de voetjes gebonden en een stoel ervoor. Welnu, vandaag leek ‘t er even op dat Menno hetzelfde ging doen, maar dan met de Trip-trap. Je kan natuurlijk ook zeggen die ie een looprek gebruikt om te leren lopen. Feit is: Menno zet voorzichtig stapjes in de wijde wereld. Ondertussen vrolijk babbelend en rammelend met een pak hagelslag (bij voorkeur melkchocolade van de Aldi) :biggrin:”
Continue reading ‘M.W.W. oftwel Menno’s Wijde Wereld’
Archive for April, 2003
29
Apr
Je eerste logeerpartij
Hallo Menno, Voor de eerste keer een bijdrage van Oma en Opa Esvelt voor jouw dagboek. Afgelopen vrijdag en zaterdag was je eerste logeerpartij bij ons. Je bent een lief ventje dat actief de vloer van onze huiskamer aandweilt. Opa is in de tuin aan het werk (het grovere deel) en oma doet het fijnere werk. Als je zo in de tuin bij ons zit dan gaan die kraaloogjes van je steeds heen en weer. Je zult wat moeten missen h?. Wat is opa nu weer aan het doen? Of wat doet oma nu? Je komt ogen te kort zo lijkt het wel. Zelfs je eten moet even stoppen als er weer wat gebeurt om je heen. Wij hopen dat jij ook zo geniet van ons als dat wij van jou. Na het eten bij oma en opa naar bed maar dat is geen probleem want dat ben je onderhand wel gewend. Maar ‘s-morgens wakker worden in een andere omgeving, dat was wel even wennen. Je hebt nog even in het grote bed mogen liggen en dat vind je wel wat vreemd. Je ligt ons steeds om de beurt aan te kijken. Opa en oma zonder bril, dat is gek. Maar na een poosje vind je het wel genoeg en ga je op verkenning uit. Staan zitten en kruipen in allerlei vormen. Oma het is tijd dat we er uit gaan, ik wil wel wat eten is je boodschap. Ja, samen ontbijten bij oma en opa, dat is ook wel leuk h?. Als mama en papa je weer komen ophalen zit je samen met opa en oma op de bank voor het raam te kijken waar ze zo lang bleven. Daar komen ze aan. en dan zie je meteen een lach verschijnen op je ondeugende toet. Dag lief knuffelmanneke tot de volgende keer Groetjes van Oma en Opa Esvelt
Continue reading ‘Je eerste logeerpartij’
27
Apr
Mama is weer terug
“Bon giorno!(schrijf je dat wel zo?) Mama is weer terug uit Italie. Het was er heerlijk. Mooi weer, een mooie omgeving en leuke dorpjes. Na een paar dagen weg te zijn geweest zat mama te springen om een dikke knuffel van Menno. Toch was het even raar voor hem. Zodra hij mama zag, zie je ‘m denken: “”Hmm jaja, ik ken jou wel, maar ik weet even niet meer waarvan”". Knuffelen is dan ook uit den boze. In plaats daarvan krijgt mama een hardhandig welkom: er komen een paar bokshandjes op mama af. Wat vier dagen weg al kunnen doen. Na een tijdje begint er bij Menno weer een belletje te rinkelen. “”Die stem komt me wel heel bekend voor, was dat niet die lieve mama? (je weet wel, die me ‘s-ochtends altijd eten kwam geven totdat papa het voor vier daagjes overnam?)”". Het was duidelijk dat Menno de volgende keer toch zeker mee wil naar Italie.”
Continue reading ‘Mama is weer terug’
25
Apr
Mama weg !
‘t is toch allemaal wel raar. Opeens is mama een paar dagen weg, en krijg je eten van papa. Je wordt aangekleed door papa, zwemmen met papa, wandelen met papa, spelen met papa. Kortom papa, papa en nog eens papa. Het is goed om te weten dat mama zaterdagnacht weer thuiskomt. Op zich kijkt Menno er niet van op. Maar ongemerkt kijkt ie zo af en toe toch naar de deur. Zo van: ‘en nou komt mama eraan en geeft me een dikke knuffel’. Maar ja, als er dan niemand door de deur komt moeten we het maar even doen met een knuffel van papa. Niet dat die zo slecht zijn. Papa heeft immers het knuffelen tot een ware sport verheven, maar het is toch anders als bij mama. FFFw8888 dus.
Continue reading ‘Mama weg !’
17
Apr
Banaan in m’n oor
Hij had het weer eens voor elkaar. Zo’n saaie gehoortest. Op zich zijn de geluidjes nog wel leuk. Alsof je in midden Afrika bent beland. Maar als Menno zich op z’n gemak voelt is het een kwebbel. En dat vond de juffrouw die de gehoortest afnam niet zo geweldig. Luisteren en praten gaan nou eenmaal niet zo goed samen. Dus op het moment dat er gereageerd moest worden op een geluidje van links of rechts, zat Menno vrolijk babbelend naar alles te grijpen wat binnen z’n bereik lag. Alsof je in een aflevering van Sesamstraat bent beland: ‘Ik hoor je niet Bert, ik heb een banaan in m’n oor!‘. Resultaat: Menno mag nog een keer naar vogeltjes, leeuwen en varkens luisteren, maar dan bij een arts. Na twee keer houden de dames bij het consultatiebureau het namelijk voor gezien.
Continue reading ‘Banaan in m’n oor’
15
Apr
Lentekriebels?
“ Je zou kunnen zeggen dat Menno voor het eerst de opruimwoede heeft. Hij helpt in ieder geval zeer actief mee om specifiek ??n kastje (‘als ik met de deurtjes ga slaan, dan heb ik gegarandeerd de aandacht van mama en papa’) alvast te ordenen. Zodat papa en mama moeiteloos de spulletjes kunnen vinden en in willekeurige volgorde terug leggen. Waarna Menno -meestal na een afleidingsmaneuvre- alles weer vakkundig door de kamer heen gooit. Papa en mama zijn er nog niet uit of het hier gaat om een opruimwoede of een communicatie probleempje.”
Continue reading ‘Lentekriebels?’
12
Apr
Duiven
“‘s-Middag’s bij de lunch had je het goed voor elkaar. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is pak je zelf stukjes brood van je bordje. Maar zelfs met die kleine grijpgrage handjes krijg je het voor elkaar om twee, drie of zelfs vier stukjes tegelijkertijd te pakken. Oh ja, en natuurlijk tegelijkertijd naar binnen te werken. Dat valt niet mee. ‘s kijken hoever de schuurdeur open kan. Ondertussen komen er twee duiven op de pergola in de tuin zitten. Je kijkt ons vragend aan met een blik van: ‘Da’s interessant! Maaruh….mogen die beestjes daar wel zitten?‘ De boterham kan je op dat moment even gestolen worden. Die duiven zijn v??l interessanter. Totdat ze wegvliegen en we weer over gaan tot de orde van de dag. Het is immers prachtig weer en we willen nog een hele hoop doen.”
Continue reading ‘Duiven’
08
Apr
Rondjes lopen
Heel voorzichtig probeer je je voetjes te verzetten in de box. Handjes vast aan de rand. Je broek is half afgezakt en zit helemaal onder je voeten, maar dat lijkt je niet tegen te houden. De expeditie is begonnen. Voetje voor voetje, bijna struikelend over je speeltjes lukt het je toch om een half rondje te lopen. Geweldig. Nieuwsgierig kijk je achterom of papa en mama het wel zien. Natuurlijk!!! Zo trots als twee pauwen zitten we op de bank.
Continue reading ‘Rondjes lopen’
/images/wordpress.png" alt="Powered by WordPress" align="top" border="0" />
Recent commentaar