Knisper, knasper, knisper, knasper. Wat zit er nu dan toch onder m’n schoenen? Menno kijkt me vrolijk aan. Knisper, knasper, knisper, knasper. Menno kijkt nog maar eens naar beneden. Dat is leuk. ‘t is buiten helemaal wit. Een witte stoep, witte regen, witte auto’s. Naar school gaan betekent vandaag zo ongeveer twee keer zoveel tijd als ‘normaal. Voor zover je over normaal kunt spreken, want standaard stopt Menno zo’n beetje bij elke auto, motor, brommer, vrachtwagen die hij tegenkomt. Oftewel: alles wat op wielen rijdt. Maar ja, sneeuw is dan ook iets heel nieuws voor Menno. Op school wilde juffrouw Heddy nog gaan kleien, maar nee hoor, Menno niet. Die vond de sneeuw buiten veel interessanter. Andere kindjes gooiden sneeuwballen tegen de ramen, en da’s natuurlijk veel leuker. Juffrouw Heddy had al snel door dat er van het kleien niet veel terecht zou komen. Buiten kleien met sneeuwballen en sleetje rijden is kei vet.
Continue reading ‘Winter Wonder Land’
Archive for January, 2004
Winter Wonder Land
‘Oude’ Menno terug
Je merkt al echt aan Menno dat ie wat meer op z’n gemak is. De afgelopen weken waren natuurlijk ook geen pretje voor ‘m. ‘t begon allemaal met de kerstvakantie: twee weken lang niet spelen op het kinderdagverblijf, twee weken lang geen Heddy. En dan ook nog de geboorte van Isa. Ja, in het begin wel leuk. Maar na een paar dagen is het wel genoeg. Meneer vraagt continue aandacht. Nou mogen we toch niet klagen met Menno, maar als ie de hele dag aan je broek hangt en op een zeurderige toon aandacht vraagt, denk je er wel eens anders over. Daarbovenop komt natuurlijk alle vreemde mensen in huis, de kraamhulp, kraamvisite. Het valt allemaal niet mee. Sinds afgelopen week lijkt het allemaal weer onder controle te zijn. Hiep hiep hoera, we hebben de ‘oude’ Menno weer terug. Lachen, spelen, rennen, babbelen……geweldig.
Continue reading ‘‘Oude’ Menno terug’
De meeste van jullie weten het al een tijdje. Menno is een echte Bourgondi?r. Hij kan heerlijk zitten te genieten van z’n eten. Hij eet van alles : Italiaanse pasta’s / pizza’s, mexicaanse wraps / taco’s, Chinees, Hollandse stamppotten, pannekoeken, vis, bonen in tomatensaus, afijn u begrijpt ‘t (de lijst is overigens nog langer. Zelfs langer als de lijst van papa en mama). Nu zijn koekjes toch wel speciaal. Van bob de bouwer of kabouter plop, dat maakt ‘m niet veel uit. Als ‘t maar vaak is. Zelfs na het avondeten is het tijd voor: koek?, koek?. Nee Menno, we gaan eerst slapen en daarna krijg je weer een koekje. Ok? wordt er met volle overtuiging geknikt, afgesproken. Vervolgens legt meneer z’n hoofd op tafel, doet z’n ogen dicht, opent ze weer net zo snel en zegt koek?, koek?. Tsja, dan valt het niet mee om niet te lachen. Ondertussen proberen we z’n aandacht af te leiden met iets anders. Je wilt tenslotte niet als de papa en mama te boek staan die de afspraken niet nakomen.
Continue reading ‘Komen Papa en Mama gemaakte afspraken wel na?’
/images/wordpress.png" alt="Powered by WordPress" align="top" border="0" />
Recent commentaar