“
J
e hebt soms van die dagen: ‘s-morgens kom je nauwelijks je bed uit. E?n van de kids heeft weer eens z’n best gedaan om de aandacht te trekken. ‘s-nachts welteverstaan. En eenmaal op het werk wordt je met de regelmaat van de klok geconfronteerd met problemen en tegenvallers. Lunch is die dag niet aan de orde: nog meer problemen. En de werkdag wordt voor de zoveelste keer ‘verlengd’. En als je dan een paar van dit soort dagen in de week hebt, dan heb je het aan het eind van de week wel gezien. En natuurlijk valt alles 100% mee. Alle problemen zijn in ??n klap verdwenen als m’n grote vriend thuiskomt van het kinderdagverblijf met een zelfgemaakte tekening in z’n hand. Gewapend met een smile van oor tot oor komt ie op je af rennen om een knuffel te geven. Onbeschrijfelijk. Het weekend kan beginnen !!! Yeeehaa :bouncer:”
Continue reading ‘Oranje Boven’
Rennen is bij Menno al geruime tijd favoriet. Als het even kan maakt hij dan ook van de gelegenheid gebruik om te rennen door de kamer. ‘t liefst vergezeld met mama, papa, opa of oma…………of allemaal. En aangezien meneer van geen ophouden weet, wisselen wij elkaar maar af. Menno vindt het allemaal wel best, zolang we maar blijven rennen. Ondertussen slaat Isa het allemaal rustig gade vanuit haar luie (wip-)stoel. Voor Isa maakt ‘t op dit moment toch niet zo uit. Ze loopt (figuurlijk gesproken) al een paar dagen met haar gezicht als een aarbei: juist, de waterpokken. Menno had het een weekje of twee geleden. En die twee houdt je niet zomaar uit elkaar. Dus ‘t was een kwestie van wachten voordat ze bij Isa de kop op zouden steken.
Zo weinig blaasjes als Menno had, zo veel heeft Isa er gehad. Een beetje zielig is het wel. Op de foto hieronder is ‘t allemaal al weg aan ‘t trekken.
Continue reading ‘E?n op vier’
“
P
apa en mama hadden het al ondervonden. De vlijmscherpe tandjes van Menno in onze vingers. Net een puppie dat aan het spelen is. Niet tot bloedens toe, maar genoeg om het even uit te schreeuwen van de pijn. Ook op “”de Bloemenkinderen”" hebben ze het ondervonden. Althans de speelgenootjes van Menno. Er loopt inmiddels ??n jongen rond met een tatoo. Zo eentje die eruit ziet als een blauwe plek met de afdruk van vier tandjes erom heen. Een meisje is er met de schrik vanaf gekomen. De juf kon haar nog n?t wegtrekken. En papa en mama maar roepen: Menno? Nee, die laat nog veel over zich heen lopen. Hij mag best wat meer van zich afbijten Wij bedoelden dit figuurlijk Menno, niet letterlijk ! Maar goed dat we niet in Amerika leven. Voor je het weet heb je een enorme schadeclaim aan je broek hangen. ![]()
“
Continue reading ‘Jaws 5: Next Generation’
/images/wordpress.png" alt="Powered by WordPress" align="top" border="0" />
Recent commentaar