…En ik hou van disco… Je maakt ook van alles mee op zo’n dag in het openluchtmuseum in Arnhem. Daar waar Isa nog braaf in de buggy ligt rond te kijken, daar gaat Menno in een drafje overal op af. Ook de tram blijkt erg leuk. Zeker als er een voorbij komt en de
tram-chauffeur/conducteur/kaartjesknipper zwaait (hoe noem je eigenlijk zo’n figuur?). Je merkt meteen dat Menno in z’n sas is met alle aandacht van papa en mama. Rennen in de buitenlucht maakt ‘t helemaal top.
‘T zal ‘m een biet zijn waar het in het park allemaal om draait. Thema? hoezo? Kaas maken is allemaal erg interessant, maar het wordt een stuk interessanter als ie een stukje krijgt. Daar draait ‘t tenslotte toch allemaal om ?!

Tegen lunchtijd kijkt ie toch even vreemd op als er geen boterhammen op het menu staan. Nee, vandaag eten we pannenkoeken voor lunch! En niet zomaar één, maar een heuse kabouterpannenkoek (geen kabouter te zien, maar ‘t gaat om het idee zullen we maar zeggen) (let op de spelling: pannenkoek).
‘s-middags fietsen, op de trekker, nog meer rennen, nog een ritje met de tram en afgesloten met een rondje in de draaimolen. En Isa vindt het allemaal wel best. Zolang ze regelmatig eten krijgt, is er weinig aan de hand.

Ze geniet er zichtbaar van, dat ze overal mee naartoe wordt genomen. En mama?
Die voelt zich zo langzamerhand meer en meer verwant met de koeien in de wei: een beetje moehoe en behoorlijk uitgemolken. ‘s-avonds bij de chinees liet Menno het zich nog eens goed smaken. Zo’n hele dag zonder slapen is toch wel erg vermoeiend. En zoals verwacht, duurt het op de terugweg dan ook niet lang voor meneer in slaap valt. Isa volgt hem snel.