Menno: Mama, mama, mama, ik wil een ijsco. (let op: hij vraagt niet om een ijsje maar een echte ijsco) Mama: Ja, en ik wil de honderdduzend ! (geen spelfout) Menno: Ikke niet, ik wil een ijsco !

Papa zei het al: in een week tijd kan ontzettend veel veranderen. Isa zegt haar eerste woordjes in gebarentaal. Ze zwaait de hele dag door, zodra ze het woordje houdoe of dag hoort gaat haar armpje de lucht in. Op het kinderdagverblijf zwaait ze alle ouders uit en lacht er heel wat af. Thuis is de ontdekkingstocht begonnen. Ze kruipt nu echt! Eerst waren het twee moeizame pogingen, waarna ze telkens weer terug gleed. Maar nu kruipt ze vrolijk de kamer rond en kraait van plezier als ze zich ergens aan op heeft kunnen trekken. Het is ook overduidelijk wanneer de poging mislukt is, je hoort een kreet van ongenoegen en wordt er even gehuild. Ook Menno heeft ontdekt dat z’n zusje kan kruipen. Hij maakt er een spelletje van om speeltjes van haar af te pakken en dan zelf weg te kruipen. Kom maar Isa, kom maar. Mag wel. Zo zien we ze regelmatig achter elkaar rondjes om de tafel kruipen. Menno is echt in een leerfase aangekomen. Regelmatig zit (of staat) hij in boekjes te bladeren en komt er de vraag: wat is dat mama, wat is dat nou? Aan tafel begint hij spontaan liedjes te zingen die hij op het kinderdagverblijf heeft geleerd (hij heeft het in ieder geval niet van ons). Zagen, zagen wiele wiele wagen , Olifantje in het bos…. . Laatst kwam er wel heel toepasselijk “”hij ging naar Amerika”" eruit. (je weet wel: van berend botje). En het had toevalligerwijs niet eens te maken met het bezoek wat papa heeft gemaakt aan Bush country.”

Menno was helemaal gelukkig toen papa aan de telefoon wist te melden dat ie na twee nachtjes slapen weer terug zou zijn. Papa was nl w?keke in Amelika, oftewel werken in Bush country. Op zich is zo’n reis al goed om je helemaal uit balans te halen, zeker na 22 uur reizen. En als je dan eenmaal terug bent zie je veel dingen weer in een heel ander daglicht. Menno lijkt in z’n gezicht te zijn verandert en begint zelfs al mama na te praten en vragen te stellen. Isa op haar beurt kruipt al en maakt allerlei nieuwe geluidjes. En dat allemaal in ruim een week tijd! Da’s niet verkeerd. Het zet je wel met beide benen op de grond: het leven gaat inderdaad erg snel.”