Het was dit jaar voor Menno reuze spannend allemaal. Zeker omdat het voor Menno zijn eerste confrontatie met de goedheiligman was. Je komt ze ook werkelijk overal tegen: op school, de supermarkt en in het zwembad. En aangezien je tegenwoordig overal een schoen kwijt kunt, was er in huize Esvali bijna geen (kinder-)schoen meer te vinden. Gelukkig kwam Menno niet op het idee om zijn laarsjes te gebruiken

Sinterklaas en zijn Pieten zijn ook bij papa op het werk geweest. Maar het zou ons niet verbazen dat Menno het in eerste instantie niet eens in de gaten had. Tsja, wat wil je met een grote zaal vol springkussens en draaimolens. Pas toen de eerste Piet tevoorschijn kwam vertrok z’n gezicht en keek hij schuchter op. Dat Piet langs komt om snoepjes uit te delen, maakt hem op dat moment ook weinig uit. Pas na enige aanmoediging van papa en mama wil hij Piet wel een handje geven. In tegenstelling tot Menno vindt Isa de Pieten wel interessant. En zelfs een pepernoot wil er wel in! Hmmmmmm.

Jammer genoeg hebben we thuis zwarte Piet niet meer gezien. Hij heeft nog wel op de deur geklopt, maar we waren net te laat met open doen. Gelukkig dat hij de kado’s wel voor de deur heeft achtergelaten. Menno begon voor op de stoep al met het uitpakken van de kado’s. We konden de rest nog net allemaal binnen zetten. Het ene kado na het andere moest het ontgelden. Vooral papierscheuren is erg populair. En Isa? Die doet gezellig mee! Ook al gaat het allemaal wel erg snel voor onze kleine meid, ze geniet er volop van. Ondanks dat de goedheilig man alweer lang en breed naar Spanje is vertrokken, zingt Menno zo nu en dan nog wel eens spontaan een sinterklaaslied. Zo zat hij deze middag nog met een laarsje in zijn handen en zong met volle overtuiging: ‘Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn laarsje’.”
Continue reading ‘Gooi wat in mijn laarsje’