Vandaag was het voor Menno proefdraaien op de grote school. Na een korte
introductie afgelopen week mocht ie vandaag een halve dag naar school.
De hele week hadden we al allerlei vragen moeten beantwoorden, dus wij
waren echt benieuwd hoe het zou gaan. Zou Menno gaan huilen? Zou ie
dichtklappen? Gaat ie steun zoeken bij z’n vriendjes (Jules en Rosa)?
Huilen
was gelukkig niet aan de orde, hij had er eigenlijk wel plezier in.
Eenmaal op school aangekomen keek Menno vooral naar de enorme
hoeveelheid kinderen die ook op hetzelfde tijdstip naar dezelfde school
gaan. Jas ophangen, lunchpaketje in de bak, gaan zitten in de kring, het
lijkt ‘m gemakkelijk af te gaan. Veel gemakkelijker dan papa en mama,
want we zijn er volgens mij meer mee bezig geweest als Menno zelf. Goed
om van hemzelf te horen dat ie het enorm naar z’n zin heeft gehad. Wat
hem betreft was ie ‘s-middags weer gewoon naar terug naar school gegaan.
Ach, dat komt woensdag weer. Nog genoeg dagen om te ‘proberen’. Alweer
een grote stap vooruit.