Eigenlijk is het altijd het zelfde liedje. ‘s-avonds als Menno naar bed gaat en al in z’n hoogslaper ligt, komt ie spontaan tot de ontdekking dat ie nog eventjes moet plassen. Laatst was het weer zover. Na enorm veel getreuzel klimt ie eindelijk zijn bed in. En ……”och, ik moet nog eventjes naar de w.c.”. Ja hoor Menno, ga maar. “En wel een beetje opschieten”. Als Menno klaar is en terug komt roept hij nog even: “Mam, ik kijk weer uit want de mouwen van mijn broek zitten nog steeds onder m’n voeten”.